Educate yourself!
Het Rad van Begeerte verhindert dat
Ik had de laatste maanden moeite met schrijven over dagelijkse kost. Er is veel dat me bezig houdt en voornamelijk dat wat er in de wereld gebeurt. Daarom studeer ik meer dan ik schrijf. Ik lees boeken, luister naar interviews en schrijf voor mezelf. Om duidelijkheid te krijgen.
Voed jezelf op!
Informeer jezelf is een krachtig gebod.
Was het de Boeddha niet die zei dat onwetendheid de bron is van alle kwaad? Ik dacht het wel. En ik vind dat de Boeddha gelijk heeft als ik zo de wereld bezie en de tweespalt tussen de mensen waarneem die sinds 2019 niet meer sluimerend is.
De ene groep laat zich opvoeden door de programmering van de televisie en de mainstream media, de andere door de niet door overheden gecontroleerde kanalen of allebei. Ik behoor tot de laatste groep. Dat kan niet anders voor zo iemand als ik, anders vind ik nooit antwoorden op mijn vragen. Ik geloof niets van wat ik hoor of lees. Ik onderzoek.
De wereldwijde maatschappij is ingericht als een Rad van Begeerte. Niemand heeft daardoor nog tijd om zich te verdiepen in iets. Er moet gewerkt worden, gesport, op terrassen gezeten, uitgegaan, filmpjes gepakt en musea bezocht en niet te vergeten er moet gezellig gedaan worden. Kortom de meesten zoeken vertier buiten zichzelf en raken in een rat race verstrikt om het allemaal te kunnen doen. En als je dan moe op de bank zakt doe je de televisie aan, laat je je programmeren door het gefilterde nieuws en de reclameboodschappen of je gaat naar Netflix waar iedere film, serie of documentaire net zo zorgvuldig is geprogrammeerd. En dat alles bij wijze van ontspanning.
In mijn leven heb ook ik me vaak laten afleiden door het Rad van Begeerte. Vakanties, mooie auto’s, gelikt huis, in de beste restaurants eten en uitgaan. Gelukkig zijn voor mij die tijden voorbij. Dat geeft heel veel ontspanning en nog meer tijd voor onderzoek.
Of je in het Rad van Begeerte vastzit, weet je. Maar durf je het te erkennen? Want hoe heerlijk is het als je nergens over hoeft na te denken. Geld op de bank, een baan (of de schaapjes op het droge), een huis, de juiste fietsen en auto’s, mooie kleren, ja misschien zelfs een tweede huis in het buitenland. De regering regeert en doet vast zijn best en het is toch veel makkelijker aan te nemen dat ze het beste met je voor heeft, dan te verzinnen dat er misschien iets niet klopt. Want jij hebt nergens last van. Ergo, je leeft aan de goede kant van de stad en hebt geen weet van alle ellende aan de andere - armere - kant van de stad.
Voor mij is het duidelijk. Zelfs voor hen die precies doen wat de overheid van ze verlangt uit angst iets van het luxe leven kwijt te raken, is het de normaalste zaak van de wereld om een ander met een afwijkende mening instant de modder in te duwen. Angst doet rare dingen met mensen.
Hoe erg is het dat ik vragen heb?
Dat ik onderzoek doe?
Dat ik studeer?
Ik ben geen robot, ik ben niet geprogrammeerd en ik ben niet bang iets kwijt te raken.
Niet meer.
Goed zo Lies! Goed bezig!!
Dat gevoel dat je daar schrijft herken ik. Ik lees momenteel ook meer dan ik blog of substack, omdat ik in dezelfde Tsunami van moeilijke berichten zit. Wilde het eigenlijk nieuws noemen, maar 80% van wat voorbij komt is feitelijk onjuist en eerder propaganda. Maar feiten lijken zelfs voor de premier en ministers niet meer relevant. Ik vind het bizar om mee te maken en vaak word ik er erg triest van.